انواع قرارداد پیمانکاری
انواع قرارداد پیمانکاری، برای تنظیم یک قرارداد پیمانکاری باید ابتدا طرفین قرارداد کاملاً دقیق تعیین شده و رابطه آنها با یکدیگر نیز کاملا مشخص شود. سپس تبیین ماهیت خدمت موضوع قرارداد باید تعیین شود. یعنی مفصلاً تشریح شود که کارفرما از پیمانکار چه انتظاراتی دارد. شرایط پرداخت و شرایط خاتمه قرارداد نیز در انتهای قرارداد اضافه میشود.
روش پرداخت مقطوع
در این روش پیمانکار تعهد می نماید که موضوع قرارداد را بصورت کامل و در قبال مبلغی مشخص به اتمام برساند. از مزیتهای این روش سهولت رسیدگی به وضعیتها و پرداخت آنها و کاهش دعاوی در حین اجرای پروژه می باشد.
پیش نیاز استفاده از این روش طراحی کامل و دقیق و تعیین دقیق مشخصات فنی می باشد تا اولا مقایسه قیمت پیشنهاد دهندگان به سهولت صورت گیرد و ثانیاً پیمانکاران نسبت به ارائه قیمت واقع بینانه تر اقدام نموده و ریسک آنها کاهش یابد. در این روش کارفرما جهت پرداخت وضعیت های پیمانکار از نمودارهای پیشرفت زمانی و فیزیکی استفاده می کند.
معایب روش پرداخت مقطوع
- با توجه به انتقال کامل ریسک به پیمانکار در زمان عدم ثبات اقتصادی امکان دارد پیمانکار قادر به اتمام پروژه نبوده و در نتیجه تعطیلی کار شود.
- هرگونه تغییر با مقاومت پیمانکار مواجه خواهد شد.
روش پرداخت بر اساس فهرست بهاء
در این روش مبلغ قرارداد جمع مبالغ تعیین شده جهت هر یک از فعالیتها می باشد که به طور مجزا و بر اساس فهرست بهاء پایه محاسبه شده است. فهرست بهاء پایه در ایران از طرف معاونت نظارت و راهبری ریاست جمهوری تهیه و در آن هزینه انجام کلیه فعالیتها به تفکیک درج می گردد.
در این نوع قراردادها می بایست ابتدا نقشه ها و مشخصات فنی بصورت کامل توسط مشاور تهیه گردیده تا پیمانکار بر اساس آنها حجم دقیق مصالح و فعالیتها را برآورد نماید و سپس بر اساس فصلهای مختلف فهرست بهاء قیمت هر فعالیت و در انتها هزینه کل اجرا مشخص شود. صورت وضعیتها نیز بر اساس فعالیتهای اجرا شده و مطابق فهرست بهاء محاسبه و پرداخت خواهد شد.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید